Złota świątynia

Książka ta opisuje najmniej znane dziś ludziom wypaczenia wczesnego chrześcijaństwa, wynikające z zapomnianego dziś kultu bogini Sofii. Reprezentowała ona wzorzec bardzo archaiczny i nie miała związku z wcześniejszą Sofią grecką – jak się na ogół zakłada – lecz była adaptacją bogini żydowskiej o imieniu Hokhmah, będącej klasyczną Wielką Matką. Przekłamania (względem nauk Jezusa) wynikające z włączenia jej do chrześcijańskiego panteonu miały zarazem najdalej idące następstwa – zmieniły chrześcijaństwo na długo. Był to przede wszystkim kult aniołów, wynikający z faktu, że według teologii Sofii aniołowie mieli moc sprawczą zbawiania ludzi. Z niego z kolei wzięło się kastrowanie chłopców w Kościele dla celów liturgicznych, które kontynuowano w Kościele Rzymskokatolickim aż do początków XIX wieku. Ich głos uważano bowiem za głos aniołów (na podobnej zasadzie jak dzisiaj wafel eucharystyczny uważany jest za ciało Jezusa), który był warunkiem skuteczności liturgii. Można więc tu mówić nie tyle o zniekształceniach - jak w przypadku wcześniej opisywanych przekłamań, co o wielkim cofnięciu duchowym. Żaden inny czynnik nie ukształtował tego regresu równie silnie.