Brak produktów
W naszej księgarni mamy bogatą i interesującą ofertę dla wszystkich osób, które kochają poezję. Znajdziesz u nas zarówno poezję i poematy młodych poetów, jak i osób o uznanych nazwiskach.
"Łach jest poetą sensualnego języka, wrażliwości na zmysłowe walory świata, a zarazem pełnym empatii obserwatorem ludzkich emocji, tych jasnych i tych mrocznych, także tych, które, ukryte zazwyczaj w półcieniu i z rzadka uświadamiane, trudno jest nazwać i opisać inaczej, niż z pomocą obrazu poetyckiego." Katarzyna Szewczyk–Haake
„Półpiętro” to trzeci tomik poetycki Moniki Pietkiewicz. Debiutowała w 2022 roku tomikiem „Oderwani światem”, następnie w 2024 roku wydała tomik „Żywica”.
Szósty tom Marcina Biesa został zilustrowany obrazami Raspazjana, a eskortujący go tekst napisał Wojciech Fokus Alszer:"Podobno wszechświat istnieje tylko wtedy, gdy patrzymy. Marcin Bies sprawdza tę teorię, rzucając wyzwanie nicości. Prowadzi nas przez oddziały szpitalne, sterylne sale pachnące lizolem i klatki schodowe, gdzie pali się twarz ze wstydu."
„Poeci amerykańscy piszą tak, jakby historia ich nie dotyczyła”, orzekł swego czasu Charles Simic, przeciwstawiając Amerykanom poetów wschodnioeuropejskich. Tom wierszy Wayne’a Millera w przemyślanym wyborze i przekładach Piotra Florczyka, polsko-amerykańskiego poety, nominowanego do Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius, jest dowodem na to, jak bardzo Simic się mylił...
Wznowienie „Reszty krwi” z 1999 roku – nazywanej „piątym tomem” Rafała Wojaczka – należy uznać za gest absolutnie konieczny i niebudzący żadnych wątpliwości. Ten ważny dla recepcji autora „Innej bajki” zbiór ostatecznie utrwalił pozycję mikołowskiego autora jako jednej z najwybitniejszych postaci polskiej literatury.
W prawdziwym świecie ludzie czytają wyłącznie poezję. Pytają: Jak wiele nieskończoności może w sobie zmieścić jeden wiersz? Wiersze Michaela Krügera – w arcydzielnym przekładzie Pawła Marcinkiewicza – pokazują, że dostatecznie wiele, by odgonić każdą ciemność...
Opisując rzeczywistość w jakiej jest zatopiony po czubek głowy, poeta poniekąd opisuje cały świat. To, co fizyczne okazuje się tak samo istotne, jak to, co meta-fizyczne. Może dlatego wiersz Jerzego Plutowicza to wielka metafora, zaklinająca wszystko, czego wypowiedzieć i nazwać się nie da.
Jan Kasper, przed swą niespodziewaną śmiercią, zdążył przygotować jeszcze dwa tomy wierszy. Oto pierwszy z nich, "Morderca dobrej zabawy". Już sam tytuł ten, widniejący na okładce, brzmi pod nazwiskiem Autora jak zapowiadane szyderstwo...
W swojej najnowszej książce poetyckiej „Eter” Grzegorz Kaźmierczak (wokalista i autor tekstów Variete), wydanej właśnie przez Instytut Mikołowski, kreuje poetycką przestrzeń nasyconą ruchem, wolnością i nieskrępowaną energią. Już otwierające książkę wiersze, osadzone na Sycylii, odurzają czytelnika zapachem ziół, nagrzanych kamieni, kwitnących jaśminów i pościeli rozwieszonych na sznurach...
Książka poetycka Sławomira Krzyśki to przykład subtelnej rozmowy z przeszłością, ciszą i samym sobą. Są to wiersze zakorzenione w autentycznym doświadczeniu, w których poeta nie przeprowadza formalnych eksperymentów, lecz komunikatywnym językiem próbuje ocalić to, co kruche i ulotne.
„Kartografia” Andrzeja Mirskiego to po 77 sonetach "Z ogrodów" kolejna książka poetycka tego autora. Jest to 77 białych wierszy, których odbiorą winny być przede wszystkim osoby poszukujące spokoju, harmonii i łagodnej muzyki słowa.
Książka "W krainie moich Dróg" to drugi zbiór wierszy poety, w którym autor prowadzi czytelnika drogami duchowych refleksji oraz po meandrach odwiecznych zmagań Dobra ze złem.
Biblioteka Poetycka Wydawnictwa a5 pod redakcją Ryszarda Krynickiego. Tom 130
Najłatwiej byłoby nazwać „Ułamek wieczności” poezją podróży, pamięci i kobiecości. Problem w tym, że ten tomik szybko wymyka się takim etykietom...
Wiersze pozwalają nam poznać pisarza i uchwycić Prousta w jego spontaniczności. Jako młody człowiek Proust pisał zarówno poezję, jak i prozę. Nawet po tym jak rozpoczął pisanie siedmiotomowej powieści w wieku trzydziestu ośmiu lat, nie przestał pisać poezji.
Nie wiesz, co powiedzieć i jak to robić, ale czujesz, że to jest mocne i dobre, ma swą siłę, swój język i niepostrzeżenie przeciąga na swoją stronę.