Szkice o metaforze językowej i wizualnej

Dwuautorska praca Szkice o metaforze językowej i wizualnej Małgorzaty Guławskiej i Piotra Bolesława Majewskiego ma charakter interdyscyplinarny, łącząc perspektywy językoznawstwa i nauk o sztuce. Autorzy przybliżają wybrane teorie metafory wykorzystywane współcześnie w obu obszarach badawczych oraz wskazują na ich dynamiczny rozwój po II wojnie światowej. Publikacji przyświecają określone cele epistemologiczne, dydaktyczne i historyczne. Rozważania zilustrowane licznymi przykładami literackimi i malarskimi koncentrują się wokół znaczenia teorii metafory w percepcji i interpretacji konkretnych metafor językowych i wizualnych. Autorzy stawiają pytania o to, czy język jako podstawowe narzędzie w procesach myślowych to także podstawowe narzędzie w odbiorze dzieła malarskiego oraz czy odbiór dzieła literackiego nasyconego obrazowością zakłada myślenie jako widzenie. W pierwszym szkicu autorka wykorzystuje pod względem metodycznym badania kontrastywne i translatoryczne oraz rozszerza tematykę badań metaforycznych o szczególne przykłady metafor, którymi są związki frazeologiczne. W drugim szkicu autor prezentuje podejście kontekstowe, w którym uwzględnia przypadki operowania tytułowym pojęciem metafory w polskiej sztuce nowoczesnej, krytyce artystycznej oraz wystawiennictwie. Każda z przedstawionych teorii stawia sobie za cel zrozumienie zjawisk metafory językowej i, w ograniczonym zakresie, fenomenu metafory wizualnej, chociaż nie każda jest w równym stopniu znana i rozpowszechniona wśród metaforologów. Z kolei pytania badawcze związane z odbiorem dzieła poetyckiego czy malarskiego wymagają badań empirycznych.