Kurpie. Antropologiczno-historyczne studium kształtowania się tożsamości mieszkańców Puszczy Zielonej

Autor przedstawia mechanizmy kształtowania się tożsamości kulturowej Kurpiów – społeczności zasiedlającej lesisty obszar północno-wschodniego Mazowsza od II poł. XVII wieku. Kluczową kategorią badawczą była pamięć rodzinna i zbiorowa oraz sposoby jej przekazywania. Dzięki niej Kurpie do dzisiaj zachowali rodzinny kapitał kulturowy oparty na przekazywaniu z pokolenia na pokolenia tradycyjnych wartości.

W publikacji zostały wykorzystane (niekiedy po raz pierwszy) źródła archiwalne i pamiętnikarskie (począwszy od XVIII wieku), opracowania obrazujące „widzenie Kurpiów” z zewnątrz w dyskursie elitarnym (od 1 ćw. XIX wieku po okres międzywojenny), dokumentacje i wyniki badań (po II wojnie światowej) oraz obserwacje własne autora i materiały z rozmów z wieloma lokalnymi autorytetami i ekspertami.