Dla Poliny

O tkwiącej w nas tęsknocie i sięganiu gwiazd.

Współczesna baśń o miłości – piękna, subtelna i pełna muzyki.

Hannes Prager dorasta w osobliwym miejscu – w starej willi pośród torfowisk, u boku energicznej matki, ekscentrycznego starca, który wprowadza go w świat muzyki, i dziewczynki o imieniu Polina. Hannes jest cichym chłopcem, ale w jego głowie rozbrzmiewają doniosłe symfonie, choć nigdy nie przelał na papier ani jednej nuty. W swoich kompozycjach potrafi uchwycić ulotne wrażenia i samą istotę człowieka – najskrytsze marzenia i nadzieje, nieukojone tęsknoty.

Kiedy Hannes kończy czternaście lat, musi opuścić dom na bagnach. Traci Polinę, swoją najlepszą przyjaciółkę i zarazem pierwszą miłość. Przestaje też komponować. Zamiast zasiadać przy klawiaturze, pracuje w Hamburgu, wnosząc fortepiany i pianina do domów, mieszkań i sal koncertowych. W jego pamięci wciąż jednak tli się najjaśniejsze światło lat dziecięcych – obraz Poliny, która nagle zniknęła z jego życia. 

Aby ją odnaleźć, Hannes postanawia zrobić jedyną rzecz, którą naprawdę potrafi: znów zaczyna tworzyć muzykę.

„O miłości bez grama fałszu. Powieść, która wibruje emocjami niczym struny fortepianu.”
„Der Spiegel” 

„Würger kreuje postaci, które bez reszty pochłaniają czytelnika: żywiołowe, niebanalne, emanujące zmysłowością. Ożywia opowieść ukrytym napięciem – raz jest to wibrujące echo Poliny w muzycznej pamięci Hannesa, innym razem zaskakujące zwroty akcji”.
„La Stampa”

„Dla Poliny to literacki odpowiednik sonaty – tekst surowy, a zarazem boleśnie piękny.” 
Deutschlandfunk Kultur