Krośnieński hajlajf

Książka niniejsza opowiada o immanentnych nanoprzygodach skonfliktowanego wewnętrznie Damiana, który w rodzinnym swym Krośnie stawia czoła codzienności poprzez mierzenie się z przerażającą go zwykłością. Towarzyszą mu: pogrążona w czeluściach laptopa, odmętach dokumentów Łorda i limbusach arkuszy Eksela żona-Ilona, której Damianek – choć rosły chłopak – boi się jak smoka, oraz jamniczka szorstkowłosa, psinka-Kubinka, której pęcherz moczowy, bez zdiagnozowanych powodów, nie jest zbytnio wydolny. Już od progów prozy się bowiem ostro zacina, a osią jej istoty bycia okazuje się niemożliwość zdrowych się wysikań.

Oto przed waszym oczkiem łożę poezjo-prozę:
Damianka rymowankę o wszystkim po trosze,
przypowieść parabolę dziejącą się w Krośnie,
co może i można by ją opowiedzieć prościej,
o którą nikt nigdy nikogo nie prosił,
tak że bardzo proszę.