Suco Góra

Helen Cat – z wykształcenia specjalistka w dziedzinie ekonomii, w zakresie finansów. Przez lata związana z korporacją farmaceutyczną, obecnie właścicielka firmy. Absolwentka Stowarzyszenia Społecznych Ognisk Artystycznych w sekcji fortepianu. Miłośniczka kotów, oddana tym sierściuchom sercem i duszą. Zadebiutowała w 2024 roku opowieściami o swoich kotach w książce „Mów mi Majkel”, w 2025 roku ukazała się jej kontynuacja „Mów mi Majkel 2”.

Powieść Helen Cat zatytułowana „Suco Góra” to literackie opracowanie historii rodziny autorki, osadzone na przestrzeni dziesięcioleci w województwie świętokrzyskim. Publikacja ta z powodzeniem łączy cechy sagi rodzinnej, powieści obyczajowej, a nawet wątku o charakterze kryminalno-sensacyjnym, tworząc wielopłaszczyznową opowieść wykraczającą poza zwykłe spisanie wspomnień. Autorka, rezygnując z prostej kroniki, nadaje utworowi rys literackiego hołdu dla przodków, w którym autentyczna topografia regionu – obejmująca Łysaków, Potok Mały, Krzcięcice czy Jędrzejów – zyskuje status przestrzeni symbolicznej, spajającej międzypokoleniowe więzi.
Kompozycja książki opiera się na przejrzystym paralelizmie czasowym, który dzieli strukturę narracyjną na dwie współgrające ze sobą ramy: historyczną („Wtedy”) oraz współczesną („Teraz”). Pierwsza część przybliża losy pradziadków, Antoniny i Władysława, ukazując ich życie na przełomie XIX i XX wieku. Oś fabularną stanowi tu historia miłości i klasowego mezaliansu szlachcianki oraz stajennego, którzy mimo barier społecznych decydują się na wspólne życie. (…) Z kolei płaszczyzna współczesna przenosi punkt ciężkości na postać Katarzyny, która szukając wewnętrznej harmonii i spokoju, decyduje się na zakup działki i budowę letniskowego domu na prowincji. (…)
„Suco Góra” to pozycja adresowana do szerokiego grona odbiorców. Z pewnością usatysfakcjonuje miłośników sag rodzinnych oraz czytelników zainteresowanych literaturą regionalną i genealogią, dla których historia Katarzyny może stać się inspiracją do poszukiwania własnych korzeni. Dzięki umiejętnemu wpleceniu wątku tajemnicy i nastrojowości książka ta oferuje idealny balans pomiędzy literacką refleksją nad przemijaniem a angażującą czytelnika fabułą. To sentymentalna, a zarazem dojrzała podróż przez czas, która udowadnia, że najtrwalszym fundamentem ludzkiej tożsamości pozostaje pamięć i przywiązanie do ojczystej ziemi.
Natasza Bednarek (z recenzji)