Paradoks duszy

Skarbnik to miasteczko, z którego nikt naprawdę nie wyjeżdża — a ci, którzy próbują, zawsze wracają. Tu wszystko toczy się rytmem kopalni: syrena na zmianę, szept modlitwy przed zjazdem na dół, legenda o duchu, który czuwa w podziemnych korytarzach.

Marta wychowuje samotnie dwoje dzieci i próbuje nie zauważać, że coś jest nie tak. Że zegary czasem stają na kilka sekund. Że jej syn Mateusz widzi w lustrze odbicie, które uśmiecha się z opóźnieniem. Że jej córka Zosia szepcze do kogoś, kogo nikt inny nie słyszy.

Dwadzieścia lat temu zniknęła dziewięcioletnia Elwira. Ostatni raz widziano ją przy starym, zamkniętym szybie. Miasteczko przeszukało każdy kąt — i zapomniało.

Teraz coś znowu się budzi. Coś, co obserwuje od dawna, cierpliwie ucząc się, czym jest strach, czym jest miłość, czym jest wybór. Coś, co nie ma imienia — ale zna imię Mateusza.

„Paradoks duszy” to mroczna opowieść o miejscu, które nie pozwala odejść, i o istocie, która nie powinna umieć czuć — a jednak czuje aż za dobrze.