Kronika gwałtu. Twarze przemocy

Tej historii nie da się czytać z lekkim sercem.
Od pierwszych stron wrzuca w sam środek koszmaru – i nie wypuszcza.

Iza i Iwona, dwunastoletnie dziewczynki z Podhala, stają się ofiarami bestialskiej przemocy ze strony grupy mężczyzn. Koszmar przeżywa tylko jedna z nich. Lata później, już jako dorosła kobieta mieszkająca na Florydzie, próbuje ułożyć swoje życie na nowo. Romans z Pawłem, Polakiem z Chicago, staje się dla niej nie tylko chwilą bliskości, ale przede wszystkim próbą zmierzenia się z traumą i poczuciem winy wobec zamordowanej przyjaciółki.

„Kronika gwałtu. Twarze przemocy” to opowieść o krzywdzie, której nikt nie chciał widzieć, i o winie przenikającej całe pokolenia.
O wsi, która milczała, gdy w lesie słychać było krzyki i ujadanie psów.
O życiu, które po traumie trzeba budować od nowa – w cieniu wspomnień, których nie da się wymazać.