W cieniu obcych agentur. Obóz narodowy w walce o niepodległość Polski na przełomie XIX i XX wieku. Tom III. II Rzeczpospolita

Datę 11 listopada 1918 roku jako dzień odzyskania przez Polskę niepodległości należy traktować umownie. Proces bowiem formowania się państwa polskiego po okresie zaborów nie został w tym dniu zakończony. Nie były jeszcze ustalone granice wschodnie, a Wielkopolska, Górny Śląsk oraz Warmia i Mazury znajdowały się poza granicami Polski. Mieliśmy wojnę polsko- -bolszewicką, zakończoną pokojem w Rydze 18 marca 1921 roku, a granice II Rzeczypospolitej ostatecznie ukształtowały się w roku 1922, kiedy to ostatnim obszarem przyłączonym do Polski stała się Wileńszczyzna. Był to więc proces długotrwały i złożony. Również na tym etapie obce agentury przeszkadzały Polakom w konsolidacji powstającego państwa, utrudniając lub uniemożliwiając przyłączenie do Polski części obszarów, do których słusznie jako naród rościliśmy sobie pretensje. Po ukształtowaniu zaś ostatecznych granic II Rzeczpospolitej obce agentury zaingerowały w sprawy wewnętrzne państwa. Toczyły w tym zakresie zażartą walkę z polskimi ugrupowaniami politycznymi, na czele z obozem narodowym, o opanowanie od wewnątrz nowo powołanego do życia państwa. Tak więc powrót Polski na mapę Europy nie zakończył walki o niepodległość, lecz sprowadził ją do nowego poziomu rozgrywek politycznych. Była to mianowicie walka na płaszczyźnie ideologicznej, walka o świadomość narodową Polaków, jak również dotycząca głoszonych przez strony wartości w sferze etyki, polityki, gospodarki itp. Była to zatem prowadzona innymi metodami walka o samą istotę państwa, jakim miała być II Rzeczpospolita. W książce tej omówiona zostaje działalność agentur, które przeniknęły do struktur państwa polskiego i wywarły znaczący wpływ na jego funkcjonowanie.